పాఠశాల అనేది పిల్లలు కేవలం పాఠ్యాంశాలు నేర్చుకుని, పరీక్షలకు సిద్ధమయ్యే ప్రదేశం మాత్రమే కాదు. అక్కడ వారు స్నేహాలను పెంచుకుంటారు, ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంపొందించుకుంటారు, వైఫల్యాలను చవిచూస్తారు మరియు తమ భావోద్వేగాలను అర్థం చేసుకోవడం నేర్చుకుంటారు. అయినప్పటికీ, విద్యాపరమైన ప్రతిభపై దృష్టి పెట్టడం వల్ల, పిల్లల భావోద్వేగపరమైన శ్రేయస్సు కొన్నిసార్లు విస్మరించబడే అవకాశం ఉంది.
పిల్లలు మాటల్లో చెప్పలేని విషయాలను వారి ప్రవర్తన తరచుగా తెలియజేస్తుంది. తరచుగా కోపపడే, పని పూర్తి చేయడానికి నిరాకరించే, స్నేహితుల నుండి దూరంగా ఉండే లేదా చిన్న చిన్న ఇబ్బందులకే ఏడ్చే పిల్లలు, తమకు ఎలా తెలియజేయాలో తెలియని ఏదో ఒక విషయంతో సతమతమవుతూ ఉండవచ్చు.
పిల్లలను వెంటనే అల్లరివాళ్ళు, సోమరులు లేదా అతి సున్నితమైన వాళ్ళు అని ముద్ర వేయకుండా, మనం ఒక క్షణం ఆగి ఇలా ప్రశ్నించుకోవచ్చు: ఈ పిల్లలు మనకు ఏమి చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు?
ఉపాధ్యాయులు - అంటే ఆ తరగతిలోని పెద్దలుగా, ఈ ఇబ్బందులను గుర్తించడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తారు. తీర్పు చెప్పకుండా వినడం, అవమానించకుండా ప్రవర్తనను సరిదిద్దడం, కేవలం సాధించిన విజయాలనే కాకుండా వారి ప్రయత్నాన్ని కూడా అభినందించడం వంటి చిన్న చిన్న చర్యలు, పిల్లలకు అండగా ఉన్నామనే భావనను కలిగించగలవు.
పిల్లల మానసిక ఆరోగ్యానికి మద్దతు ఇవ్వడం అనేది ఒక ఉమ్మడి బాధ్యత. పిల్లలు తమ ఆందోళనలను సురక్షితంగా వ్యక్తపరచడానికి మరియు అవసరమైనప్పుడు సహాయం కోరడానికి వీలు కల్పించే వాతావరణాన్ని సృష్టించడానికి తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయులు, పాఠశాల కౌన్సిలర్లు మరియు పాఠశాల నాయకులు కలిసి పనిచేయగలరు.
